ΕΔΕΣΣΑ 2005-ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΡΟΣΙ

 

 

ΒΑΡΟΣΙ   «ΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΕ «ΟΜΗΡΙΑ»

Ξυπνάει πολλές αναμνήσεις η εκδήλωση το βίντεο ντοκουμέντο από το έτος 2005 για την  χριστιανική περιοχή  «Βαρόσι» της Εδεσσας  στην  αίθουσα του «Μεγάλου Αλεξάνδρου» .Δεν  ήταν μια απλή εκδήλωση και μια συγκέντρωση,  ήταν μια κατάθεση ψυχής για την καρδιά της Έδεσσας, το ιστορικό Βαρόσι. 

Η διοργάνωση της εκδήλωσης έγινε από τον Σύλλογο ΒΑΡΟΣΙ με τον τότε Πρόεδρος κ. Αρη Παπαγιάνη Νομικό, Δημοσιογράφο, ιδιοκτήτη και εκδότη της  εφημερίδας «ΠΕΛΛΑ» .

Στην  αίθουσα του Μεγαλου Αλεξάνδρου υπάρχει ακόμη αυτή  η ηχώ  ακόμη μιας επιτυχημένης στην  ιστορία της πόλης εκδήλωσης και το  βίντεο είναι ένα πραγματικό ντοκουμέντο από το αρχείο του κ. Παπαγιάννη.

Αξιόλογοι όλοι  οι παρευρισκόμενοι  δεν μίλησαν μόνο για το ένδοξο παρελθόν της συνοικίας Βαρόσι , αλλά για τη σκληρή πραγματικότητα του παρόντος που ακόμη και σήμερα δεν έχει δοθεί λύση . Στο πάνελ είναι οι Τρύφων Παπαδόπουλος, Αθανάσιος Ευαγγέλου Ζήμνας, Αρης Παπαγιάνης, Ευθύμιος Βαγουρδής και  Αθανάσιος Ζήμνας, παρόντες επίσης και οι Νομάρχης Πάκης Σιβένας και ο τ. Βουλευτής Πέτρος Σούγαρης ο οποίος είχε διατελέσει και ως Δήμαρχος ‘Εδεσσας ο πρώτος μετά την μεταπολίτευση   

 

ΒΑΡΟΣΙ   «Μια Γειτονιά σε «Ομηρία»

Η ατμόσφαιρα στην εκδήλωση ήταν  φορτισμένη. Στις ομιλίες αναδείχθηκε το παράδοξο μιας περιοχής που αποτελεί το στολίδι της Έδεσσας, αλλά ταυτόχρονα και το «βαρίδι» των ιδιοκτητών της.

Το Βαρόσι, με τα Μακεδονίτικα αρχοντικά του και τα στενά καλντερίμια, αργοπεθαίνει κάτω από το βάρος της γραφειοκρατίας και της οικονομικής αδυναμίας.

Τα κύρια σημεία που πόνεσαν τη συζήτηση και παράδοξα ακόμη πονούν τους ιδιοκτήτες:

 * Οι «Τρελές προδιαγραφές»: Έγινε εκτενής αναφορά στις κρατικές υπηρεσίες που, στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν την αρχιτεκτονική κληρονομιά, επιβάλλουν όρους που αγγίζουν τα όρια του παραλόγου. Υλικά δυσεύρετα, τεχνικές περασμένων αιώνων και μια αυστηρότητα που συχνά αγνοεί τη στατική επάρκεια και τη βιωσιμότητα του κτιρίου.

 * Το Δυσβάσταχτο Κόστος: Για έναν μέσο ιδιοκτήτη, η αναπαλαίωση βάσει αυτών των προδιαγραφών δεν είναι απλώς ακριβή, είναι ανέφικτη. Το χρηματικό ποσό που απαιτείται για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των αρχιτεκτονικών επιτροπών μετατρέπει τη συντήρηση ενός σπιτιού σε έναν οικονομικό Γολγοθά.

 * Η Εγκατάλειψη ως Μόνη Λύση: Η πικρή διαπίστωση της βραδιάς ήταν πως, αν το κράτος δεν σκύψει πάνω από το πρόβλημα με επιδοτήσεις και ρεαλιστικές λύσεις, τα σπίτια αυτά θα καταρρεύσουν, παίρνοντας μαζί τους την ιστορία της πόλης.

Αναμνήσεις από το Χθες, Αγωνία για το Αύριο

Κλείνοντας τα μάτια, οι συμμετέχοντες θυμήθηκαν το Βαρόσι γεμάτο ζωή, φωνές και ανοιχτά παραθύρια. Η εκδήλωση στον «Μέγα Αλέξανδρο» λειτούργησε ως ένα «καμπανάκι» αφύπνισης: η παράδοση δεν διατηρείται με απαγορεύσεις και ακριβά συμβόλαια, αλλά με ανθρώπους να μπορέσουν να ζήσουν μέσα στα σπίτια τους.

«Θέλουμε να σώσουμε τα σπίτια μας, όχι να τα βλέπουμε να γίνονται ερείπια περιμένοντας μια έγκριση που δεν μπορούμε να πληρώσουμε» οι κρυφές και φανερές σκέψεις και το παράπονο όλων των ιδιοκτητών .

Στην εκδήλωση ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Παπαγιάννης, έκανε μια εμπεριστατωμένη εισήγηση για το κρίσιμο ζήτημα των διατηρητέων κτιρίων στο Βαρόσι.

Ο κ. Παπαγιάννης ανέλυσε το αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο του ελληνικού κράτους, επισημαίνοντας ότι οι ιδιοκτήτες των κτιρίων που έχουν κηρυχθεί διατηρητέα ή μνημεία βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν "νομικό εγκλωβισμό". Σύμφωνα με τη νομοθεσία περί προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, απαγορεύεται αυστηρά οποιαδήποτε επέμβαση —ακόμη και απλές εργασίες συντήρησης, επισκευής ή χρωματισμού— χωρίς την προηγούμενη έγκριση από την αρμόδια Αρχαιολογική Υπηρεσία και το Υπουργείο Πολιτισμού.

Αυτή η υποχρέωση, αν και στοχεύει στη διαφύλαξη της αρχιτεκτονικής ταυτότητας, στην πράξη μεταφέρει  ένα δυσβάσταχτο οικονομικό και γραφειοκρατικό βάρος στους πολίτες. Οι εξαιρετικά υψηλές προδιαγραφές που απαιτούνται για την αναστήλωση, σε συνδυασμό με την έλλειψη κρατικής επιχορήγησης, οδηγούν τους ιδιοκτήτες σε αδυναμία δράσης, με αποτέλεσμα την αργή αλλά σταθερή φθορά της μοναδικής συνοικίας του Βαροσίου.»